تبلیغات
تکنولوژِی ارتباطات و فناوری اطلاعات( ICT ) - زنان فضانورد: هایده‌ماری اشتفانیشین-پیپر؛ نخستین فضانورد اوکراینی‌تبار

479px-Heidemarie_Stefanyshyn-Piper_in_white_space_suit

هایده‌ماری اشتفانیشین-پیپر در ۷ فوریه ۱۹۶۳ (۱۸ بهمن ۱۳۴۱) از پدری اوکراینی و مادری آلمانی در شهر سنت‌پال ایالت مینه‌سوتا متولد و بزرگ شد. او تا سال ۱۹۸۵ (۱۳۶۴) لیسانس و فوق‌لیسانس مهندسی مکانیک را از مؤسسه‌ی فناوری ماساچوستز (MIT) گرفت. خانم اشتفانیشین-پیپر ازدواج کرده و یک پسر دارد.

او در سال ۱۹۸۵ به نیروی دریایی ایالات متحده پیوست و هنوز با درجه‌ی ناخدا یکم در این نیرو خدمت می‌کند. او همچنین افسر نجاتی بسیار باتجربه و شایسته است که در مأموریت‌های بسیاری شرکت داشته. او طی دوره‌ی خدمت نظامی خود چندین مدال دریافت کرده است. خانم اشتفانیشین-پیپر در سال ۱۹۹۶ (۱۳۷۵) به برنامه‌های فضایی ناسا پیوست و پس از طی‌کردن دو سال آموزش در سِمَت متخصص مأموریت تأیید شد. او هم مانند بسیاری از همکاران خود پیش از پرواز به فضا مدتی را در اداره‌ی فضانوردان و بخش‌های دیگر ناسا خدمت کرد.20070925_astronaut

سرانجام خانم اشتفانیشین-پیپر در ۹ سپتامبر ۲۰۰۶ (۱۸ شهریور ۱۳۸۵) در مأموریت ۱۱۵-STS با سمت متخصص مأموریت و سوار بر شاتل فضایی آتلانتیس به فضا رفت. او هشتمین زنی است که در راهپیمایی فضایی شرکت کرده و در این مأموریت دو راهپیمایی فضایی به‌مدت ۱۲ ساعت انجام داد (در آن زمان او دومین زن در فهرست فضانوردانی با طولانی‌ترین راهپیمایی‌های فضایی شد). این راهپیمایی‌ها برای نصب برخی ساختارهای جدید به ایستگاه فضایی بین‌المللی انجام شدند.

او در مصاحبه‌ای پیش از سفرش به فضا درباره‌ی نگاهش به سفرهای فضایی گفته بود: «به نظر من کاوش فضا ادامه‌ی منطقی پیشرفت بشر است. هزاران سال پیش، معنای اکتشاف رفتن به فراسوی کوه‌های دوردست یا رودها بود، بعد رفتن به فراسوی اقیانوس‌ها دغدغه‌ی بشر شد، بعد رفتن به آسمان. حالا ما هواپیما و زیردریایی داریم. هم آسمان‌ها و هم اعماق آب‌ها را کاوش می‌کنیم و با پیشرفته‌ترشدن و به‌دست‌آوردن فناوری‌های بیشتر، چرا نباید به فضا برویم؟ بشر کنجکاو است و هرکجا را که پایش به آن برسد باید کاوش کند. شاید سرانجام بتوانیم «دارویی» برای حل مشکلات زندگی زمینی‌مان کشف کنیم».

157683main_image_feature_656_ys_4

تصویری که خانم اشتفانیشین-پیپر در مآموریت STS-115 از خودش گرفت.

او بار دیگر در ۱۴ نوامبر ۲۰۰۸ (۲۴ آبان ۱۳۸۷) سوار بر شاتل اندیور به فضا رفت. در این مأموریت ۱۶روزه او فضانورد ارشد در راهپیمایی فضایی بود و در سه عملیات شرکت کرد. در انتهای این مأموریت تعداد ساعت‌های راهپیمایی فضایی او به بیش از ۳۳ ساعت رسید. در نخستین راهپیمایی فضایی این مأموریت، غفلتی موجب شد یکی از کیف‌های حاوی ابزارهای تعمیر از دست فضانوردان رها و در فضا شناور شود. این کیف سرانجام وارد مدارهای پایین‌تر شد و در تابستان ۲۰۰۹ بر فراز مکزیک در جوّ زمین سوخت. زمانی که کیف در مدار بود، می‌شد از روی زمین با تلسکوپ آن را دید! ارزش ابزارهایی که در این کیف از دست رفت ۱۰۰ هزار دلار تخمین زده شد. به‌سبب همین اتفاق دو فضانوردی که این راهپیمایی فضایی را انجام می‌دادند مجبور شدند تنها از یک کیف ابزار استفاده کنند که همین مدت عملیات را به‌طور ناخواسته طولانی‌تر کرد.

خانم اشتفانیشین-پیپر در تابستان ۲۰۰۹ (۱۳۸۸) از ناسا بازنشسته شد و به خدمت در نیروی دریایی بازگشت. او از ناسا دو مدال پرواز فضایی و خدمت فوق‌العاده را دریافت کرده است.



  • صبح
  • استاندارد
  • کارت شارژ همراه اول